Byli Duszpasterze

Jacek Norkowski OP
Jak ten czas szybko leci! Urodziłem się w Gostyniu w 1957 roku. A więc niedługo już...dość okrągły jubileusz.
Nie wszyscy zapewne wiedzą, gdzie leży Gostyń, więc spieszę z informacją, że jest to w południowej Wielkopolsce, a więc kawałeczek drogi od Warszawy. Miejsce mojego urodzenia to uroczy teren. Ściśle biorąc chodzi mi tu o wieś Domachowo pod Gostyniem, z której pochodzi moja Mama i gdzie spędzałem moje wakacje, lub przynajmniej jakąś ich część, aż do samej matury. Czasem więc mówię, że urodziłem się na wakacjach.
Moja dziecięca Arkadia jest więc w "Pyrlandii" - jak ją często nazywają sami Wielkopolanie - choć wychowywałem się w zupełnie innym miejscu. Poza krótkim okresem trzech pierwszych lat mojego życia, upłynęło mi ono w Puławach, gdzie mieszkałem aż do samej matury. Tam mogliśmy podziwiać inna Arkadie, to jest zespół parkowo - pałacowy , który był własnością rodu Czartoryskich, i z którego, jak wszyscy Puławiacy, byliśmy bardzo dumni.
Mam brata bliźniaka i dwie siostry. Na studia wybraliśmy się wszyscy do Poznania i był taki rok, w którym wszyscy byliśmy studentami. Moja najstarsza siostra, ja i mój brat bliźniak (Stefan) zgłębialiśmy medycynę, a tylko jedna siostra wybrała co innego i studiowała historię.
Wielkim wydarzeniem dla nas był moment wyboru papieża w 1978 roku. W noc po tej radosnej wiadomości mało kto spał w naszym akademiku. A pierwsza pielgrzymka do Polski Jana Pawła II była przeżyciem jeszcze większym. Chodziliśmy do DA , tak, tak, u OO. Dominikanów - oczywiście - i do dzisiaj wspominam wszystkie nasze wyjazdy wakacyjne i rekolekcyjne. Na co dzień najważniejszą rzeczą były jednak "siódemki", czyli msze św. dla młodzieży z DA o siódmej rano. Ta strawa duchowa była nam bardzo potrzebna, bo czasy byłe jeszcze ciężkie. Nie było nas wielu w tych Duszpasterstwach, ale gdy powstała "Solidarność" to właśnie my działaliśmy najwięcej w NZS-ie (tej nazwy nie muszę chyba pisać w całości?). No a potem był "Stan Wojenny" i nasz narodowa trauma po nim. Wtedy już jednak zacząłem brać pod uwagę, że może Pan Bóg ma dla mnie jakieś plany, o których dotychczas nie wiedziałem. Nie powiem, żeby zgoda na to przyszła, w moim przypadku łatwo i szybko. Pytałem i pytałem Pana Boga przez ponad rok, czy się nie mylę. No bo jednak to miała być duża zmiana.
Jak łatwo się domyślić Pan Bóg jakoś swoje przeprowadził, i jesienią 1982 roku paradowałem już w dominikańskim habicie (wstąpiliśmy do zakonu razem z moim bratem bliźniakiem, choć on podjął soją decyzję ponad rok wcześniej niż ja). Potem studia w Krakowie, fascynacja filozofią oraz duchowością dominikańska i karmelitańską i święcenia kapłańskie 3. czerwca 1989. roku., dokładnie w przeddzień pierwszych tzw. wolnych wyborów w Polsce. A potem: Poznań i moje duszpasterstwo młodzieży szkół średnich (tylko dwa lata niestety), wyjazd do Ameryki na ponad cztery lata, powrót do Polski (rok w Warszawie, dwa lata w Lublinie), potem ponad trzy lata w Rzymie, dwa lata w Rzeszowie (DA, Szopka) no i Służew.
Największym przeżyciem były dla mnie lata spędzone w Rzymie, a szczególnie rok Wielkiego Jubileuszu, który spędziłem na spowiadaniu pielgrzymów z całego świata w bazylice Santa Maria Maggiore. Dużo, dużo wspomnień, ale, jak śpiewał Marek Grechuta, "Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy.." A wiec idziemy dalej, tym razem na Służewie, z Wami, drodzy "Sadownicy"; może będzie to tym razem ciut dłużej w jednym miejscu ...

Był duszpasterzem w roku akademickim 2006/2007

Michał Miedziński OP
Urodzony 3.05.1976 r w Krakowie. Z dominikanami związany od 1991 roku - rozpoczynał w krakowskim duszpasterstwie licealistów 'Przystań' (prowadzonym wówczas przez ojca K. Popławskiego OP), śpiewał w scholi. Po maturze zdał na studia na AGH (wibroakustyka - inżynieria dźwięku), ale po wakacjach zmienił zdanie i wstąpił do zakonu. Pracę magisterską pisał ze św. Teresy z Lisieux - "Relacja między sprawiedliwością i miłosierdziem Bożym". Jako diakon był w rok w "Beczce". Wyświęcony na kapłana w 25.05.2002 roku. Po święceniach przez rok pracował w duszpasterstwie akademickim we Wrocławiu, prowadząc m.in. "Modlitwę i duchowość", grupę charytatywną, DKF i scholę.
Zainteresowania: muzyka i wszystko co dotyczy Skandynawii - zwłaszcza Finlandii. Uczy się fińskiego.
Od jesieni 2003 roku był duszpasterzem akademickim w Warszawie na Służewie a od jesieni 2004 do jesieni 2005 sprawował funkcję głównego duszpasterza akademickiego.

Tomasz Kwiecień OP
Urodził się w 1965 roku w Krakowie. Kształcił się w Technikum Melioracji Wodnych w Toruniu, a następnie w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym Dominikanów w Krakowie i Papieskim Instytucie Liturgicznym "Anselmianum" w Rzymie.
Od święceń kapłańskich w 1992 roku nieprzerwanie zajmuje się kaznodziejstwem i posługą w konfesjonale, choć w różnych formach. Od 1995 jest wykładowcą w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym Dominikanów w Krakowie. W latach 1995-2001 był duszpasterzem (akademickim i absolwentów DA) w Krakowie a od 1998 do 2002 roku pełnił funkcję wikariusza prowincjała ds. mniszek (dominikanek klauzurowych). Od początku marca 2001 do końca lutego 2004 przeor w Poznaniu. Jednocześnie prowadził katechumenat (diakonię przygotowującą dorosłych do chrztu) i posługiwał jako duszpasterz akademicki. Od marca do grudnia 2004 zakładał klasztor i dominikańskie duszpasterstwo w Łodzi. Od grudnia 2004 do jesieni 2005 był duszpasterzem akademickim na Służewie.
Publikacje Ojca Tomasza:
"Krótki przewodnik po Mszy świętej" (Kairos-Znak-Cerf, Kraków 1999), "Głupstwo głoszenia słowa" (Stowarzyszenie LIST, Kraków 2001), "Pochwała ciała. Liturgia i człowieczeństwo" (Salwator, Kraków 2001), "Przedszkole modlitwy. O oczyszczaniu serca" (Księgarnia św. Jacka 2002), "Błogosławione marnowanie. O Mszy świętej z Ojcem Tomaszem Kwietniem OP rozmawiają Jacek Borkowicz i Ireneusz Cieślik" (Znak, Kraków 2003), Artykuły na łamach m. in. "Listu" (stała współpraca), "Tygodnika Powszechnego", "W drodze".
Pasje: Piesze wędrówki, muzyka (jazz, muzyka dawna), J.R.R. Tolkien, kino, literatura, kuchnia (najpierw gotować, potem jeść).

Mirosław Pilśniak OP
Urodził się 5 lutego 1959 roku w Mosinie k. Poznania, wstąpił do Zakonu w roku 1983, święcenia kapłańskie przyjął w roku 1990.
Wykształcenie: technik mechanik automatyki przemysłowej, mgr matematyki na UAM w Poznaniu, mgr z teologii Ojców Kościoła i stopień licencjata (czyli prawo do wykładania na uczelniach kościelnych) z teologii dogmatycznej na UKSW w Warszawie. W zakonie: Duszpasterz akademicki i duszpasterz młodzieży szkół średnich w Krakowie przez 3 lata. Potem przez 6 lat przeor w Krakowie i przez 3 lata na Freta w Warszawie. Od 13 lat zaangażowany w ruch rekolekcyjny i formacyjny małżeństw: Spotkania Małżeńskie. Aktualnie opiekuje się Warszawskim Ośrodkiem i jest krajowym duszpasterzem tego ruchu. Wykłada teologię małżeństwa i etykę na Dominikańskim Studium Filozoficzno-Teologicznym w Krakowie i w Kolegium św. Tomasza w Kijowie. Jego sportowe hobby to jazda na rowerze górskim i gry zespołowe.
Od lata 2002 roku do jesieni 2005 był duszpasterzem akademickim w Warszawie na Służewie. Obecnie (od czerwca 2004) jest proboszczem parafii św. Dominika, prowadzi także grupę "absolwentów" na Służewie.

Ryszard Bosakowski OP
Urodził się w Poniecu w Wielkopolsce 13 marca 1964 roku. Do zakonu wstąpił w roku 1982, a sakrament kapłaństwa otrzymał 3 czerwca 1989 roku. Na początku pracował jako katecheta i duszpasterz na Służewie, między innymi prowadził duszpasterstwo szkół średnich "Dom".
Po trzech latach wyjechał jako misjonarz na Krym, gdzie podjął uwieńczone sukcesem starania o odzyskanie świątyni w Jałcie. Po opuszczeniu Jałty pracował jeszcze przez rok na Ukrainie. Wrócił do Polski w roku 1995 i podjął pracę z młodzieżą w dominikańskim ośrodku duszpasterskim w Rzeszowie (pełnił tam m. in. funkcję opiekuna duchowego Akademickiego Stowarzyszenia "Szopka". Potem przez rok był duszpasterzem akademickim we Wrocławiu.
W 2001 roku powrócił do Warszawy, gdzie na stanowisku głównego duszpasterza akademickiego zastąpił ojca Jarosława Głodka. Obecnie jest m. in. opiekunem służewskiej wspólnoty "Wiara i Światło".